Ik wil eigenlijk alles vastleggen. Ik hou van foto's maken. Echt heel erg. Soms zie ik iets en denk ik meteen: 'Wacht, dit moet ik vastleggen.' Een mooie lucht, een dier, een bijzondere plek, een gezellig moment, een blik van iemand, iets grappigs wat gebeurt... eigenlijk wil ik het liefst alles vastleggen. En soms denk ik achteraf ook: 'Had ik hier maar een foto van gemaakt.' Dat vind ik misschien nog wel erger dan een foto maken die achteraf helemaal niet zo bijzonder blijkt te zijn. Want als je een foto hebt gemaakt, heb je in ieder geval iets om op terug te kijken. Maar als je hem niet hebt gemaakt? Dan is het moment gewoon weg. Ik wil herinneringen kunnen bewaren. Voor mij is een foto veel meer dan alleen een plaatje. Het is een stukje van een moment. Als ik later een foto terugzie, wil ik eigenlijk meteen weer weten hoe het toen was. Waar ik was. Wie erbij waren. Wat we aan het doen waren. En soms zelfs wat ik toen voelde. Dat vind ik zo bijzonder aan fotografie.
Een moment duurt misschien maar een paar seconden, maar met één druk op een knop kun je er iets van bewaren. En daarom wil ik eigenlijk steeds beter worden in het vastleggen van die momenten. Ik zie overal wel iets in. Soms loop ik ergens en dan zie ik iets waarvan ik denk: 'Dat is mooi.' En waarschijnlijk loopt iemand anders er gewoon langs. Maar ik blijf dan toch even kijken. Hoe valt het licht? Hoe ziet de lucht eruit? Is er een mooie achtergrond? Kan ik dit op een bepaalde manier fotograferen? Dat vind ik leuk. Ik kijk daardoor misschien ook anders naar mijn omgeving. Niet alles hoeft bijzonder te zijn om voor mij een foto waard te zijn. Soms is juist iets heel gewoons mooi als je het op het juiste moment ziet. En ik wil steeds meer kunnen met fotografie. Ik merk dat ik daar steeds enthousiaster over word.
Ik wil niet alleen maar af en toe een leuke foto maken. Ik wil gewoon leren. Beter worden. Meer uit mijn foto's kunnen halen. Leren hoe ik iets mooier in beeld kan brengen. Hoe ik met licht kan spelen. Hoe ik een dier mooi kan fotograferen. Hoe ik een mooie omgeving kan vastleggen. Hoe ik een moment zo kan fotograferen dat je later bijna weer terug bent op die plek. Dat lijkt me geweldig. Daarom kijk ik ook uit naar november. Als alles doorgaat en ik in november mijn telefoonabonnement mag verlengen, wil ik een Samsung Galaxy S26 Ultra nemen. En ik kijk daar eerlijk gezegd best wel naar uit. Niet alleen omdat het een nieuwe telefoon is. Voor mij betekent een goede telefoon namelijk ook dat ik nog meer met fotografie kan doen. Ik wil gewoon dat mijn camera altijd bij me is. Want je weet nooit wanneer je iets tegenkomt. En als ik dan een moment zie waarvan ik denk: 'Oh wauw, die wil ik hebben.' Dan wil ik ook gewoon een foto kunnen maken waarvan ik later nog steeds denk: Ja. Dit is hem.
Mijn telefoon wordt dan eigenlijk mijn kleine camera. Dat vind ik zo handig aan fotografie met je telefoon. Je hebt hem toch altijd bij je. Je hoeft niet eerst een hele camera-uitrusting mee te nemen. Geen gedoe. Zie ik iets? Telefoon erbij. Foto maken. En klaar. En juist omdat ik zo graag alles wil vastleggen, vind ik dat ideaal. En ik heb eigenlijk nog een ander idee. Ik zou het namelijk ontzettend leuk vinden om mijn foto's uiteindelijk ook aan bedrijven te verkopen. Dat lijkt me echt gaaf. Niet alleen foto's maken voor mezelf, maar foto's maken waarvan een bedrijf zegt: 'Die foto willen wij gebruiken.' Dat lijkt me zo'n bijzonder gevoel. Dat iets wat ik zelf heb gemaakt uiteindelijk ergens op een website, social media, in een advertentie of misschien zelfs ergens anders wordt gebruikt. Dan denk ik: 'Dat heb ík gemaakt.' En daar zou ik echt trots op zijn. Misschien zit daar wel meer in dan alleen een hobby
Ik weet natuurlijk nog niet precies waar dit allemaal naartoe gaat. Misschien blijf ik gewoon lekker foto's maken voor mezelf. Misschien ga ik foto's verkopen. Misschien ontdek ik weer een heel andere kant van fotografie die ik nu nog helemaal niet ken. Maar ik vind het juist leuk om te kijken waar het heen kan gaan. Ik hoef niet nu al precies te weten waar ik over een paar jaar sta. Ik wil gewoon beginnen. Foto voor foto. Moment voor moment. En ondertussen steeds beter worden. Ik wil vooral mijn eigen stijl vinden. Ik denk dat dat ook belangrijk is. Ik wil niet alleen maar foto's maken omdat andere mensen bepaalde foto's mooi vinden. Ik wil ontdekken wat ik mooi vind. Wat bij mij past. Misschien zijn dat dieren. Misschien natuur. Misschien mensen. Misschien mooie details. Misschien juist spontane momenten. Of uiteindelijk een combinatie van alles. Ik weet het nog niet.
En eigenlijk vind ik dat helemaal niet erg. Ik vind het juist leuk om dat te ontdekken. En misschien wordt het ooit wel echt iets. Stel je voor dat ik over een paar jaar terugkijk naar deze blog. Dat ik dan denk: 'Weet je nog dat ik hier schreef dat ik foto's wilde gaan verkopen?' En dat ik dan inmiddels foto's heb die door bedrijven worden gebruikt. Dat zou toch geweldig zijn? Dan weet ik in ieder geval waar het begonnen is. Gewoon met mijn liefde voor foto's. Met steeds denken: 'Oh, dat wil ik vastleggen.' Met eindeloos foto's maken. Met soms prachtige foto's. En soms foto's waarvan ik denk: 'Nou Priscilla... die mag je best verwijderen.' Maar vooral met heel veel plezier. Ik wil later kunnen terugkijken. Misschien is dat uiteindelijk nog steeds mijn belangrijkste reden om foto's te maken. Ik wil kunnen terugkijken. Ik wil mijn leven kunnen bewaren in foto's.
Joy. Familie. Vrienden. Mooie plekken. Gekke momenten. Gewone dagen. Bijzondere dagen. Alles. En als ik met mijn toekomstige Samsung Galaxy S26 Ultra straks nóg betere foto's kan maken, dan ga ik waarschijnlijk helemaal los. Dan wordt mijn galerij waarschijnlijk één grote verzameling van foto's waarvan ik denk: 'Deze moet ik bewaren.' En dan heb ik over een tijdje natuurlijk weer veel te weinig opslagruimte. Maar goed... Dat is een probleem voor later. Misschien wordt fotografie wel een stukje van mijn toekomst. Ik weet nog niet precies wat er allemaal gaat gebeuren. Maar ik weet wel dat ik hier ontzettend veel plezier uit haal. En ik wil mezelf de kans geven om daar iets mee te doen. Misschien foto's verkopen aan bedrijven. Misschien opdrachten krijgen. Misschien foto's maken voor websites of social media. Misschien gewoon foto's maken omdat ik ze zelf mooi vind. Of misschien uiteindelijk een beetje van alles. Ik zie het wel. Voorlopig wil ik vooral blijven kijken. Blijven ontdekken. Blijven fotograferen. En vooral blijven genieten. Want als ik ergens een mooie foto van kan maken, geeft me dat gewoon een ontzettend fijn gevoel. En wie weet... Misschien staat er over een paar jaar wel ergens een foto van mij op een website van een bedrijf. Dan kan ik daar toch mooi even naar kijken en zeggen: 'Kijk. Die heb ik gemaakt.' Dat lijkt me eigenlijk best gaaf. Liefs Priscilla
Reactie plaatsen
Reacties