Als je mij een beetje kent, weet je waarschijnlijk inmiddels wel dat ik iets met fantasie games heb. Ik kan helemaal opgaan in fantasiewerelden, personages en verhalen. Vooral als er magie in zit, bijzondere wezens rondlopen en je lekker zelf op avontuur kunt gaan. Maar laat ik meteen één ding duidelijk maken: Ik wil niet in een fantasiewereld wonen. Nee hoor, doe mij maar gewoon mijn eigen huis, mijn eigen bed, mijn computer en een fatsoenlijke supermarkt in de buurt. Ik vind het namelijk veel leuker om fantasie vanuit mijn eigen stoel te beleven. En dat doe ik met ontzettend veel plezier. Mijn favoriete game: Elder Scrolls Online. Van alle games waar ik plezier aan beleef, heeft Elder Scrolls Online toch wel een heel speciaal plekje. Ik vind het gewoon heerlijk om in die wereld rond te lopen. En het grappige is: ik hoef niet eens altijd iets bijzonders te doen. Soms vind ik het al leuk om gewoon ergens rond te lopen. Een beetje kijken. Een beetje ontdekken. Een beetje om me heen kijken. En dan zie ik ergens iets waarvan ik denk: 'Oh, daar wil ik even heen.' En vervolgens zie ik onderweg weer iets anders. En voor ik het weet ben ik eigenlijk totaal vergeten wat ik oorspronkelijk van plan was. Dat is volgens mij ook een talent van mij. Ik kan van één simpel plan moeiteloos een compleet nieuw avontuur maken.
En dan heb ik natuurlijk mijn eigen personage. Lorelei Mythal. Mijn Wood Elf. Ik vind haar echt ontzettend leuk. En Lorelei is niet zomaar een Wood Elf. Ze heeft namelijk een gewei. En ja, ik weet dat je nu misschien denkt: 'Een Wood Elf met een gewei?' Ja. Waarom niet? Ik vind het juist mooi. Het geeft haar iets bijzonders. Iets mysterieus. Iets waardoor ze er voor mij echt uitspringt. Als ik haar zie, denk ik gewoon: 'Ja. Dit is Lorelei.' En dat vind ik zo leuk aan het maken van een personage. Je kunt er helemaal je eigen fantasie in kwijt. En natuurlijk is Lorelei een tovenaar. Want waarom zou ik het makkelijk maken? Een Wood Elf met een gewei is leuk. Maar een Wood Elf met een gewei die ook nog eens tovenaar is? Dat vind ik nog veel leuker. Magie vind ik sowieso één van de dingen die fantasie voor mij zo aantrekkelijk maken. Je kunt dingen doen die in het echte leven natuurlijk helemaal niet kunnen. En juist omdat ik weet dat het niet echt is, kan ik er heerlijk van genieten. Ik hoef niet na te denken over hoe iets technisch zou moeten werken. Ik hoef alleen maar te denken: 'Wauw, dat ziet er gaaf uit.' En dat is soms precies genoeg. Ik verzin graag een verhaal om mijn personages heen Ik vind het leuk om niet alleen een personage te zien als een poppetje waarmee je speelt. In mijn hoofd krijgt zo'n personage vanzelf een beetje een eigen persoonlijkheid. Ik denk bijvoorbeeld na over hoe Lorelei zou zijn.
Zou ze rustig zijn? Of juist eigenwijs? Zou ze snel iemand vertrouwen? Zou ze liever alleen op pad gaan? Wat zou ze doen als ze ergens iets vreemds tegenkomt? En ja, misschien denk ik daar soms net iets te veel over na. Maar dat vind ik juist leuk. Want daardoor voelt een game voor mij niet alleen als een spel. Het wordt een wereld waarin ik zelf een klein verhaaltje kan maken. En ik kan daar echt helemaal in verdwijnen. Dat is misschien wel het beste eraan. Als ik aan het gamen ben, kan ik er echt helemaal in opgaan. Ik kan zo bezig zijn dat ik totaal niet meer doorheb hoe laat het is. 'Ik doe nog even dit.' Dat is een gevaarlijke zin. Want 'nog even' kan bij mij makkelijk veranderen in: oeps, alweer uren verder. Maar eerlijk? Ik vind dat helemaal niet erg. Ik geniet er gewoon van. Ik vind het heerlijk om nieuwe dingen te ontdekken. Wat ik zo leuk vind aan ESO is dat er zoveel te zien is. Je hebt verschillende gebieden, landschappen, verhalen en personages. En soms kom je ergens waar je helemaal niet naartoe was gegaan. Dan sta je daar en denk je: 'Hoe ben ik hier nou weer terechtgekomen?' Maar vervolgens blijf je toch. Want nu wil ik natuurlijk weten wat daar te vinden is. Dat nieuwsgierige heb ik in het echte leven ook wel een beetje. Als iets mijn aandacht trekt, wil ik weten wat het is. En in een game kan ik die nieuwsgierigheid helemaal uitleven. Ik vind de sfeer ook geweldig. Het zijn niet alleen de opdrachten of het vechten. Het is ook de sfeer.
De muziek. De landschappen. De bossen. De gebouwen. De kleuren. De mysterieuze plekken. Soms kan ik gewoon even stilstaan in een game en om me heen kijken. En dan denk ik: 'Dit is echt mooi gemaakt.' Ik ben natuurlijk ook iemand die van fotografie houdt. Misschien heeft dat er wel iets mee te maken. Ik kijk graag naar mooie omgevingen en bijzondere momenten. Ook in een game. En soms maak ik gewoon een screenshot omdat ik iets mooi vind. Niet omdat het een belangrijk moment is. Gewoon omdat ik het wil bewaren. Maar wonen in Tamriel? Nee bedankt. Ik moet er niet aan denken dat ik daar echt zou moeten wonen. Want laten we eerlijk zijn... In een fantasiewereld klinkt alles heel romantisch totdat je eraan denkt dat je waarschijnlijk ook gewoon boodschappen moet doen. En waar is dan de supermarkt? Waar is mijn warme douche? Waar is mijn internet? En vooral: Waar laad ik mijn telefoon op? Nee. Ik blijf lekker hier. Ik wil fantasie wel beleven, maar ik wil het liefst dat de monsters aan de andere kant van mijn beeldscherm blijven. Dat lijkt me een uitstekende afspraak. Ik hoef zelf ook helemaal geen elf te zijn. Ik vind het juist leuk dat Lorelei mijn fantasie kan zijn zonder dat ik zelf hoef te doen alsof ik haar ben. Zij mag haar avonturen beleven. Zij mag met magie spelen. Zij mag door bossen lopen met haar gewei. Zij mag spannende dingen meemaken. En ik? Ik zit lekker achter mijn PlayStation 5. Met waarschijnlijk iets te drinken naast me. En ik geniet. Dat vind ik eigenlijk de perfecte combinatie. Fantasy geeft mij gewoon plezier Misschien klinkt het allemaal heel simpel.
Maar eigenlijk is het dat ook. Ik vind het gewoon leuk. En ik denk dat dat soms genoeg reden mag zijn. Niet alles wat we doen hoeft nuttig te zijn. Niet alles hoeft een doel te hebben. Soms mag je gewoon iets doen waar je ontzettend veel plezier aan beleeft. En dat is voor mij fantasie. Het geeft me een plek waar mijn fantasie alle kanten op kan. Waar ik nieuwe werelden kan ontdekken. Waar ik mijn eigen personages kan maken. En waar ik gewoon even helemaal kan opgaan in iets wat ik leuk vind. Lorelei Mythal is voor mij meer dan alleen een naam. Misschien is dat uiteindelijk waarom ik zo gehecht ben aan Lorelei. Ze is een klein stukje van mijn fantasie. Een personage dat ik zelf heb bedacht en waar ik mijn eigen ideeën in kwijt kan. Een Wood Elf. Met een gewei. Een tovenaar. Met haar eigen uitstraling. En haar eigen avonturen. Ik vind het gewoon ontzettend leuk om haar te spelen. En misschien zegt dat ook wel iets over mij. Ik hou ervan om dingen mijn eigen draai te geven. Ik hoef niet altijd precies te doen wat iedereen doet. Als ik iets leuk vind, dan maak ik er graag mijn eigen versie van. En dat geldt dus ook voor mijn Wood Elf. Misschien is dat wel de echte reden waarom ik zo van fantasie hou. Fantasie geeft mij ruimte om te fantaseren. Om nieuwsgierig te zijn. Om te ontdekken. Om creatief te zijn. En vooral om plezier te hebben. En eerlijk gezegd? Ik geniet er met volle teugen van. Dus mocht je mij ooit vragen: 'Priscilla, waarom vind je fantasie nou zo leuk?' Dan is mijn antwoord eigenlijk heel simpel: Omdat ik er gewoon ontzettend blij van word. En soms hoef je daar helemaal geen ingewikkelde reden voor te hebben. Soms mag iets gewoon heel erg leuk zijn. Ik vind nieuwe vrienden erg leuk. Je mag me toevoegen aan PlayStation 5 'DeEchtePriscilla' character naam Lorelei Mythal en Guild naam Dutch and Dangerous. Liefs Priscilla
Reactie plaatsen
Reacties