Lieve Kleine Priscilla. Als ik je nu kon bezoeken, precies op het moment waarop jij nog zo klein bent en nog helemaal niet weet wat het leven allemaal voor je in petto heeft, zou ik je niet vertellen wat er allemaal gaat gebeuren. Ik zou je eerst gewoon heel stevig vasthouden. Ik zou je laten huilen als je moet huilen. Ik zou naast je blijven zitten als je stil bent. En ik zou je vertellen dat je niets hoeft uit te leggen. Want ik weet inmiddels hoeveel je hebt geprobeerd om begrepen te worden. Lieve kleine Priscilla, je hebt zo vaak gedacht dat er iets mis was met jou. Dat je misschien te gevoelig was. Te ingewikkeld. Te veel. Of juist niet genoeg. Maar weet je wat ik je nu zou willen zeggen? Jij was nooit te veel. Jij had gewoon heel veel te dragen. Je wist toen nog niet hoe sterk je eigenlijk was. Je dacht misschien dat sterk zijn betekende dat je nooit mocht vallen, nooit mocht huilen en alles alleen moest kunnen. Maar later zou je leren dat sterk zijn iets heel anders is. Sterk zijn betekent soms dat je, ondanks alles, de volgende ochtend toch weer opstaat. Soms betekent het dat je zegt: ik kan dit niet meer alleen. Soms betekent het dat je hulp durft aan te nemen. En soms betekent sterk zijn simpelweg dat je blijft. Lieve kleine Priscilla, ik wou dat ik je kon vertellen dat je jezelf niet zo hard hoeft te straffen voor alles wat niet jouw schuld was. Dat je niet verantwoordelijk bent voor het gedrag van andere mensen. Dat je niet iedereen hoeft te redden. Dat je niet hoeft te blijven waar je langzaam aan jezelf begint te twijfelen. En vooral... dat liefde nooit pijn zou moeten doen om liefde te mogen heten. Je gaat later mensen ontmoeten die je pijn doen. Mensen die je laten twijfelen aan jezelf. Mensen van wie je misschien denkt dat je hun liefde nodig hebt om iets waard te zijn. Maar geloof me als ik je zeg: Je bent al waardevol voordat iemand van je houdt.
Je bent al genoeg voordat iemand jou kiest. En je hoeft jezelf nooit kleiner te maken om in iemands leven te passen. Er komen momenten waarop je jezelf kwijtraakt. Maar er komt ook een dag waarop je jezelf langzaam weer terugvindt. Niet precies zoals je vroeger was. Nee. Je wordt iemand die haar eigen grenzen leert kennen. Iemand die steeds beter leert luisteren naar haar gevoel. Iemand die ontdekt dat persoonlijke groei niet betekent dat je nooit meer moeilijke dagen hebt. Je gaat leren dat herstel geen rechte lijn is. Sommige dagen voel je je sterk. Andere dagen voelt alles weer even zwaar. Maar zelfs op die moeilijke dagen ben je niet terug bij af. Je bent gewoon mens. En weet je wat ik zo bijzonder vind? Op een dag ga je anderen begrijpen op een manier die je vroeger misschien zelf nodig had gehad. Je gaat leren voor anderen klaar te staan. Je gaat leren vanuit je eigen ervaringen iets voor een ander te kunnen betekenen. Je gaat zelfs een opleiding volgen om ervaringsdeskundige te worden. En Lieve kleine Priscilla... daar zou je waarschijnlijk met grote ogen naar kijken. Want hoe kan dat meisje dat ooit zo verdwaald was later iemand worden die anderen hoop wil geven? Maar precies dát is wat er gebeurt. Jouw verhaal wordt niet alleen een verhaal over wat je is overkomen. Het wordt een verhaal over opstaan. Over groeien. Over opnieuw leren vertrouwen. Over ontdekken wie je bent. Over jezelf steeds iets liever leren behandelen. En weet je wie daar een grote rol in gaat spelen? Jijzelf. Maar ook de mensen die oprecht van je houden. Er komt liefde die anders voelt. Rustiger. Veiliger. Een liefde waarin je niet voortdurend hoeft te vechten om gezien te worden. Zijn naam is Allard. En er komen mensen bij wie je weer kunt lachen. Mensen met wie je herinneringen maakt. Mensen die jou nemen zoals je bent.
En er komt zelfs een heel bijzonder klein kereltje op vier pootjes in jouw leven. Joy. Hij zal veel meer voor je betekenen dan je ooit had kunnen bedenken. Hij wordt een vriendje, een maatje, een troostertje. Een klein wezen dat op momenten dat jij zelf niet meer weet hoe je verder moet, gewoon bij je blijft. En misschien begrijp je nu nog niet hoe bijzonder dat is. Maar later zul je hem aankijken en denken: Jij hebt mij door zoveel heen geholpen. En dan is er nog iets wat ik je absoluut wil vertellen. Je gaat jezelf uiteindelijk niet meer alleen bekijken door de ogen van mensen die jou pijn hebben gedaan. Je gaat jezelf leren zien door je eigen ogen. En die ogen worden zachter. Je gaat naar jezelf kijken en niet alleen maar zien wat er misging. Je gaat ook zien hoe hard je hebt gevochten. Hoe vaak je opnieuw bent begonnen. Hoeveel liefde je eigenlijk in je hebt. Hoeveel empathie. Hoeveel warmte. Hoeveel kracht. Je gaat ontdekken dat je verhaal niet lelijk is omdat er moeilijke hoofdstukken in staan. Het is jouw verhaal. En jij mag zelf bepalen hoe het volgende hoofdstuk eruitziet. Dus lieve kleine Priscilla… Als ik je één ding kon meegeven, zou ik willen dat je dit onthoudt: Het wordt niet altijd makkelijk. Maar het wordt wel anders. Er komen dagen waarop je weer kunt lachen zonder dat je je schuldig voelt omdat je gelukkig bent. Er komen momenten waarop je trots bent op jezelf. Er komen mensen die jou echt zien. Er komt liefde. Er komt groei. Er komt een toekomst waar je nu nog niets van kunt zien. En misschien is dat wel het mooiste wat ik je kan vertellen: Je hoeft vandaag nog niet te weten hoe je morgen moet leven.
Je hoeft alleen maar door vandaag heen. En als vandaag te zwaar is? Dan doen we het uur voor uur. Minuut voor minuut. Samen. Want als ik je nu kon bereiken, zou ik je hand pakken en je vertellen: Je hoeft dit niet alleen te dragen. En als je me zou vragen of het uiteindelijk allemaal goedkomt, zou ik je niet beloven dat alles altijd goed zal zijn. Dat kan ik niet. Maar ik kan je wel beloven dat jij zult veranderen. Je zult groeien. Je zult jezelf beter leren begrijpen. Je zult leren dat je grenzen ertoe doen. Je zult leren dat jouw stem ertoe doet. Je zult leren dat je liefde verdient. En boven alles... je zult leren dat jij het waard bent om voor te blijven vechten. Dus slaap maar, klein meisje. Huil maar als je moet. Droom maar. En blijf alsjeblieft geloven, al is het maar een heel klein beetje. Want ergens heel ver voor je uit staat een vrouw. Een vrouw die op jou lijkt. Maar die inmiddels weet hoeveel kracht er in jou zat. Die vrouw ben ik. Ik ben jij. En ik ben ontzettend trots op je. Met alle liefde die ik nu voor jou heb, Priscilla
Reactie plaatsen
Reacties
Lieve Kleine Priscilla, ga even op zoek naar de Kleine Allard! Kunnen we wat eerder beginnen... ;) xXx Hou van jou schat!