Soms denk ik terug aan alles wat er is gebeurd. Aan keuzes die ik heb gemaakt. Aan mensen die ik heb toegelaten terwijl ik ergens diep van binnen al voelde dat het niet goed zat. Niet omdat ik er elke nacht van wakker lig, maar omdat sommige dingen je gewoon bijblijven. En ja... er zijn momenten dat ik denk: wat als ik het anders had gedaan? Niet om perfect te zijn. Maar omdat ik mezelf soms meer had mogen beschermen.
Liefde zoeken op plekken waar ik mezelf verloor. Ik heb geprobeerd liefde te vinden via internet En misschien werkt dat voor anderen, maar voor mij niet. Het heeft me vooral pijn en verdriet gebracht. Ik gaf steeds een stukje van mezelf, in de hoop dat iemand mij zou kiezen. Achteraf gezien wist ik vaak al dat het niet goed zat. Maar ik luisterde niet naar dat gevoel.
Niet altijd de dochter en zus zijn die ik wilde zijn. Mijn ouders, mijn zussen en mijn broer zijn er altijd geweest. En toch was ik niet altijd even lief of geduldig. Ik zat vaak zo in mijn eigen hoofd dat ik vergat wat ik aan hen had. Als ik dat over kon doen, zou ik dat anders aanpakken.
Mijn veilige plek opgeven voor de verkeerde persoon. Toen ik bij Promens Care woonde, had ik een mooi appartement. Mijn eigen plek, rust, zekerheid. Ik gaf dat op om samen te wonen met mijn ex in Klazienaveen. Omdat ik dacht dat dat de juiste stap was. Maar als ik eerlijk ben... had ik daar moeten blijven. Dat was mijn veilige plek.
Relaties aangaan die niet goed voor mij waren. Ik ben relaties aangegaan waarvan ik eigenlijk al wist dat ze niet bij mij pasten. Bijvoorbeeld met iemand die jonger was, waar de balans gewoon niet goed zat. Maar ik bleef hopen dat het zou werken. Terwijl dat gevoel iets anders zei.
Mensen te veel kansen geven. Ik heb mensen kansen gegeven die ze niet verdienden. Iemand die eerst mijn vriendin was, pakte mijn toenmalige vriendje af. En toch liet ik haar weer toe in mijn leven. Ik dacht dat het goed zou komen. Maar ze heeft iets in mij kapot gemaakt wat nooit meer helemaal hetzelfde is geworden.
Te lang blijven in een relatie die niet goed was. Ik heb 8 maanden in een narcistische relatie gezeten. En ik bleef... terwijl ik eigenlijk al wist dat het niet goed zat. Ik raakte mezelf daarin kwijt. Achteraf had ik veel eerder moeten kiezen voor mezelf.
Verhuizen naar een plek waar ik me niet goed voelde. Ik ben verhuisd naar Haulerwijk. En daar voelde ik me alleen. Te ver van iedereen. Te weinig goede mensen om me heen. Dat heeft me echt gebroken in die tijd.
Mensen kansen blijven geven die ze niet verdienden. Ik bleef denken dat mensen zouden veranderen. Dat het deze keer anders zou zijn. Maar dat was niet zo. En uiteindelijk was ik degene die eronder leed.
Jaren in onzekerheid. Ik wou dat ze eerder wisten wat er met mij aan de hand was. Dat ik niet zo lang in onzekerheid had gezeten. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn ouders. Dat heeft veel impact gehad.
Vriendschappen verliezen. Ik was bang om mensen kwijt te raken. En juist daardoor ben ik ze kwijtgeraakt. Ik was te claimend naar mijn toenmalige beste vriendinnen. Als ik dat over kon doen, zou ik dat anders doen.
Momenten dat het echt niet goed ging. Er zijn momenten geweest dat ik zo diep zat dat ik mezelf pijn deed. En dat ik twee keer een poging heb gedaan om er niet meer te zijn. Als ik dat over kon doen, had ik dat nooit gedaan. Maar ik weet nu ook dat dat geen 'domme keuzes' waren, maar momenten waarop het gewoon echt niet goed met me ging.
Dat alles wat ik heb meegemaakt mij heeft gevormd tot wie ik nu ben. En misschien klinkt het tegenstrijdig, maar... als ik de tijd terug kon draaien, zou ik uiteindelijk niks veranderen. Omdat al die fouten, keuzes en momenten mij hebben gemaakt tot wie ik nu ben. En ik ben er nog. En misschien nog wel belangrijker... Ik heb mijn grote liefde gevonden. Iemand die goed voor mij is. Iemand bij wie ik mezelf kan zijn.
We zijn nu bijna 3,5 jaar samen en we gaan trouwen. Als ik alles anders had gedaan, was ik hier misschien nooit terecht gekomen. Dus hoe moeilijk sommige dingen ook waren... misschien moest alles precies zo gaan. En voor het eerst kan ik zeggen: Het is goed zo.
Liefs Priscilla
Reactie plaatsen
Reacties