Welkom op mijn blog.
Een plek waar ik je meeneem in mijn wereld — eerlijk, rauw, maar ook hoopvol en oprecht. In dit blog schrijf ik over mijn leven met autisme, emotie regulatie stoornis en psychische problematiek. Ik deel mijn ervaringen met automutilatie, mijn worstelingen, maar ook mijn groei. Want naast de schaduw is er ook altijd licht.
Dit is geen perfect verhaal. Geen gladgestreken versie van hoe het 'zou moeten' zijn. Hier lees je hoe het écht voelt: de overprikkeling, de innerlijke chaos, de momenten van stilstand... maar ook de kleine overwinningen, de kracht die ontstaat uit kwetsbaarheid en het doorzetten wanneer opgeven dichterbij voelt dan doorgaan.
Ik neem je mee in mijn dagelijkse uitdagingen — hoe ik omga met prikkels, emoties en verwachtingen, en hoe ik mijn weg probeer te vinden in een wereld die niet altijd vanzelfsprekend voelt. Tegelijk deel ik ook de mooie momenten: het behalen van doelen, hoe klein of groot ook, en de dingen die het leven de moeite waard maken.
Dit blog is voor iedereen die zich herkent, zich alleen voelt, of simpelweg meer wil begrijpen. Maar bovenal is het een plek waar ik mezelf mag zijn. Tot de kern.
Fijn dat je hier bent
Liefs Priscilla
