Dinosaurussen... ik vind ze ontzettend fascinerend. Niet omdat ik regelmatig naar musea ga om naar dinosaurusskeletten te kijken — eerlijk gezegd kom ik eigenlijk nooit in musea. Mijn interesse komt vooral ergens anders vandaan: ik lees erover, zoek dingen op, doe research en probeer verschillende informatie met elkaar te vergelijken. En hoe meer ik over dinosaurussen, fossielen, de Bijbel en de schepping lees, hoe meer ik mezelf afvraag: Hoe passen dinosaurussen eigenlijk in het Bijbelse verhaal? Voor mij is het antwoord eigenlijk heel duidelijk. Ik geloof dat dinosaurussen onderdeel waren van Gods schepping. En ja, dat is misschien niet de meest gangbare mening. Maar ik heb nooit beweerd dat ik altijd hetzelfde moet geloven als wat de meeste mensen geloven. Ik wil juist zelf onderzoeken, nadenken en vragen stellen. En volgens mij mag dat ook gewoon. Sterker nog, in de Bijbel staat in 1 Thessalonicenzen 5:21: 'Beproef alle dingen; behoud het goede.' Dat vind ik een prachtige tekst. Want voor mij betekent geloven niet dat je je verstand thuis moet laten. Juist niet.
Ik geloof in God én ik vind het ontzettend interessant om onderzoek te doen. Mijn uitgangspunt begint bij Genesis. Wanneer ik nadenk over het ontstaan van onze wereld, begin ik bij de Bijbel. Genesis vertelt dat God de hemel en de aarde schiep. De aarde was in het begin woest en leeg en duisternis lag over de diepte. En dan begint God te scheppen. Er komt licht. Er komt scheiding tussen water en land. Er komen planten. Er komen hemellichamen. En er komen dieren. En uiteindelijk wordt de mens geschapen. Voor mij is dat het begin van de geschiedenis. Ik geloof daarom niet in de oerknal als verklaring voor het ontstaan van alles. En ik geloof ook niet in evolutie als verklaring voor het ontstaan van de mens. Ik geloof dat er een Schepper is. God. Ik geloof zelf ook dat de aarde veel jonger is dan de miljarden jaren die in de gangbare wetenschappelijke visie worden aangenomen. Voor mij past een ouderdom van ongeveer 6.000 tot 10.000 jaar bij mijn manier van het lezen van de Bijbel. En als ik vanuit dat uitgangspunt naar dinosaurussen kijk, ontstaat er eigenlijk een heel ander verhaal. Dinosaurussen waren gewoon onderdeel van de schepping Het woord dinosaurus staat natuurlijk niet in de Bijbel. Maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet vreemd. Het woord bestond toen nog niet. Als wij tegenwoordig een dier ontdekken dat nog nooit iemand heeft gezien, geven we het een naam. Mensen uit Bijbelse tijden hadden natuurlijk hun eigen namen en beschrijvingen voor dieren.
Daarom vind ik het interessant om te kijken naar de dieren die wél in de Bijbel beschreven worden. En dan kom je bijvoorbeeld bij het boek Job. Behemoth – een bijzonder landdier. In Job 40 wordt een dier beschreven dat Behemoth wordt genoemd. Het wordt beschreven als een krachtig dier dat gras eet en enorme kracht heeft. Maar wat mij vooral opvalt, is de beschrijving van zijn staart. Er wordt gezegd dat zijn staart beweegt als een ceder. En dan denk ik: Een nijlpaard? Echt? Een nijlpaard heeft natuurlijk helemaal geen enorme staart die je met een cederboom zou vergelijken. Sommige Bijbelvertalingen en uitleggers zien Behemoth daarom als een nijlpaard of een ander bekend groot landdier. Maar er zijn ook mensen die denken dat het om een uitgestorven dier zou kunnen gaan. En ja... daar word ik dus nieuwsgierig van. Zou Behemoth een groot dier kunnen zijn geweest dat wij tegenwoordig alleen nog uit fossielen kennen? Sommigen denken bijvoorbeeld aan een sauropode. Een gigantische planteneter met een lange nek en een enorme staart. De Bijbel zegt niet letterlijk: 'Behemoth was een dinosaurus.' Dat zou ik er ook niet van willen maken. Maar de beschrijving vind ik interessant genoeg om verder te onderzoeken. En dan hebben we Leviathan. In Job 41 wordt Leviathan beschreven. Een enorm en indrukwekkend waterwezen. Sommige vertalingen leggen Leviathan uit als een krokodil of ander groot dier. Andere vertalingen houden de naam Leviathan aan. Maar ook hier vind ik de beschrijving bijzonder.
Het wordt niet beschreven als een klein, onschuldig visje. Het is een machtig wezen waar mensen ontzag voor hebben. En dan vraag ik me opnieuw af: Zouden mensen in de oudheid dieren hebben gekend die wij nu niet meer kennen? Ik vind dat een interessante vraag. En precies daarom blijf ik onderzoeken. Maar eerst gebeurde er iets belangrijks. Om mijn kijk op dinosaurussen te begrijpen, moet je ook begrijpen hoe ik naar de zondeval kijk. In het begin was Gods schepping goed. Adam en Eva leefden in het paradijs. Maar toen Eva van de verboden boom at en Adam vervolgens ook van de vrucht at, kwam de zonde de wereld binnen. En daarmee veranderde de wereld. De dood kwam in beeld. En ik geloof dat uiteindelijk ook dieren werden bejaagd en gedood. De harmonie van het begin was verdwenen. Wanneer ik tegenwoordig naar de natuur kijk, zie ik daar iets van terug. Een prachtige natuur, maar ook een harde wereld waarin dieren elkaar opeten en moeten vechten om te overleven. Voor mij hoort dat bij de gevolgen van de zonde. En ja... ik geloof dat mensen en dinosaurussen samen leefden. Dit is waarschijnlijk één van de dingen waarbij sommige mensen zeggen: 'Priscilla, nu ga je wel heel ver.' Maar ja. Ik geloof dat dinosaurussen en mensen tegelijkertijd op aarde hebben geleefd. Niet miljoenen jaren uit elkaar. Maar binnen dezelfde scheppingsgeschiedenis. Als God de dieren en de mens heeft geschapen, dan zie ik geen reden om dinosaurussen daar ineens buiten te plaatsen. Ik geloof dat ze onderdeel waren van dezelfde wereld.
Een wereld die er waarschijnlijk heel anders uitzag dan de wereld waarin wij nu leven. Dinosaurussen op de ark? En dan komen we vanzelf bij Noach. Ik geloof dat er dinosaurussen meegingen op de ark van Noach. Als God Noach opdroeg om van alle dieren een mannetje en een vrouwtje mee te nemen, dan geloof ik dat daar ook dinosaurussen bij hebben gezeten. Natuurlijk stel ik me daar geen volwassen T-rex bij voor die met zijn hoofd boven de ark uitkomt. Ik denk eerder aan jonge dieren. En dat is voor mij helemaal niet zo'n vreemd idee. God wilde het leven bewaren. Dus als dinosaurussen onderdeel waren van Zijn schepping, dan zouden ze ook onderdeel zijn geweest van wat bewaard moest worden. De zondvloed. Maar buiten de ark was er de zondvloed. En ik geloof dat die zondvloed de wereld enorm heeft veranderd. Veel mensen en dieren kwamen om. Ook een groot deel van de dinosaurussen. Ik geloof dat sommige dinosaurussen die niet op de ark waren, tijdens de zondvloed zijn begraven onder enorme hoeveelheden water, modder en sediment. En wanneer ik vervolgens naar fossielen kijk, vind ik dat een interessant stukje van de puzzel. Niet omdat ik denk dat ieder fossiel op precies dezelfde manier is ontstaan. Maar omdat ik geloof dat we de zondvloed serieus moeten meenemen wanneer we nadenken over de fossielen die we tegenwoordig vinden. En dan dat zachte weefsel... Een van de dingen waar ik tijdens mijn research regelmatig bij uitkom, is het onderzoek van Mary Schweitzer. Haar onderzoek naar dinosauriërs zorgde voor veel belangstelling omdat er in fossiel materiaal structuren werden gevonden die als zacht weefsel werden beschreven. En daar blijf ik toch over nadenken.
Want als ik geloof dat dinosaurussen duizenden jaren geleden leefden en dat veel van hen tijdens de zondvloed snel begraven zijn geraakt, dan past de mogelijkheid van zulke conservering voor mij binnen dat verhaal. Dat is natuurlijk mijn manier van kijken naar deze vondsten. Ik beweer niet dat ik ieder wetenschappelijk vraagstuk rondom fossielen kan oplossen. Dat zou nogal arrogant zijn. Maar ik vind het wél belangrijk om zulke dingen niet zomaar weg te gooien omdat ze niet passen binnen een bepaald wereldbeeld. Juist onderzoeken. Juist vragen stellen. Juist kijken wat er werkelijk gevonden is. En dan nadenken: Wat betekent dit? Onderzoeken mag. Dat is eigenlijk de kern van hoe ik hierover denk. Ik wil niet zomaar alles aannemen. Niet van christenen. Niet van wetenschappers. Niet van mensen op internet. Als ik iets lees, wil ik weten waar het vandaan komt. Ik zoek verschillende bronnen op. Ik lees over onderzoeken. Ik vergelijk informatie. Ik kijk wat mensen zeggen die het met elkaar eens zijn, maar ook wat mensen zeggen die het juist totaal oneens zijn. Dat vind ik juist interessant. En daar vind ik die Bijbeltekst zo mooi bij passen: 'Beproef alle dingen; behoud het goede.' Onderzoeken dus. Nadenken. Vragen stellen. En uiteindelijk zelf bepalen wat je gelooft. Dit is mijn overtuiging. Ik weet dat niet iedereen hetzelfde denkt als ik. En dat hoeft ook helemaal niet. Ik schrijf dit niet omdat ik iedereen wil overtuigen. Ik schrijf dit omdat ik graag vertel wat ik geloof.
Mijn geloof begint bij God. Ik geloof dat Hij de Schepper is. Ik geloof dat de aarde door Hem is geschapen. Ik geloof dat de mens door God is gemaakt. Ik geloof dat de zonde door Adam en Eva in de wereld kwam. Ik geloof dat de zondvloed echt heeft plaatsgevonden. Ik geloof dat dinosaurussen onderdeel waren van Gods schepping. En ja... ik geloof dat sommige dinosaurussen met Noach meegingen op de ark. Ik geloof dat veel andere dinosaurussen tijdens de zondvloed zijn omgekomen en dat hun resten uiteindelijk als fossielen bewaard zijn gebleven. En wanneer ik lees over bijzondere fossielvondsten, waaronder onderzoek naar zacht weefsel, ga ik niet meteen zeggen: 'Dat kan niet.' Ik denk juist: Interessant... daar wil ik meer over weten. Misschien is dat wel waarom ik zo van dit onderwerp houd. Omdat dinosaurussen voor mij niet alleen maar grote, uitgestorven dieren zijn. Ze zijn onderdeel van een groter verhaal. Een verhaal over schepping. Over de mens. Over de zondeval. Over Noach. Over de zondvloed. Over een wereld die er ooit anders uitzag dan nu. En misschien is dat wel het leukste aan research doen: Je begint met één vraag... En ineens heb je twintig nieuwe vragen. 'Hoe groot waren ze?', 'Welke soorten waren er?', 'Hoe pasten ze op de ark?', 'Hoe was de wereld vóór de zondvloed?', Wat gebeurde er met de dieren daarna?', 'Wat betekenen die beschrijvingen in Job?' En voor je het weet zit je uren te lezen. Dat heb ik dus. Geloof betekent voor mij niet dat ik moet stoppen met vragen stellen. Misschien denken mensen dat geloven betekent dat je alles gewoon moet aannemen en vooral geen lastige vragen moet stellen. Zo zie ik het helemaal niet. Mijn geloof geeft mij juist een uitgangspunt van waaruit ik onderzoek.
Ik geloof in God. Ik geloof in Zijn schepping. En vanuit dat geloof kijk ik naar de wereld om mij heen. Maar ik blijf vragen stellen. Ik blijf lezen. Ik blijf onderzoeken. En soms kom ik iets tegen waardoor ik denk: 'He... dat wist ik nog helemaal niet.' En soms kom ik iets tegen waar ik het totaal niet mee eens ben. Ook dat hoort bij research. Want uiteindelijk hoef ik niet te doen alsof ik alle antwoorden heb. Ik mag blijven zoeken. Ik mag blijven leren. Ik mag mijn eigen mening hebben. En ik mag mijn geloof hebben. Dus... waren dinosaurussen onderdeel van Gods schepping? Voor mij is het antwoord simpel: Ja. Ik geloof dat God ze heeft geschapen. Ik geloof dat ze samen met de andere dieren onderdeel waren van Zijn schepping. Ik geloof dat mensen en dinosaurussen binnen dezelfde geschiedenis van de aarde hebben geleefd. Ik geloof dat sommige dinosaurussen met Noach meegingen op de ark. En ik geloof dat veel andere dinosaurussen tijdens de zondvloed zijn omgekomen. En wanneer ik tegenwoordig ergens over een dinosaurus lees, denk ik daarom niet alleen: 'Wat was dat een enorm dier.' Ik denk: 'Dit was onderdeel van Gods schepping.' En misschien zullen sommige mensen dat vreemd vinden. Dat mag. Maar ik vind het juist ontzettend mooi om hierover na te denken. Want hoe meer ik onderzoek, hoe meer ik besef hoeveel er nog te ontdekken valt. En misschien hoeven we niet altijd meteen alle antwoorden te hebben. Soms is het genoeg om een vraag te hebben en te zeggen: Laten we eens uitzoeken hoe dit zit.' En dat is precies wat ik blijf doen. Lezen. Onderzoeken. Nadenken. Vragen stellen. En ondertussen mijn geloof blijven volgen. Want voor mij begint het allemaal bij één eenvoudige gedachte: God schiep de hemel en de aarde. En ergens in dat enorme verhaal... liepen ook de dinosaurussen rond. Liefs Priscilla
Reactie plaatsen
Reacties